نظرهای SirSajjad

تریلرشو دیدم وایب برزرز داشت، چرا؟ نمیدونم!

صادقانه بگم، ترکیب بی‌نظیری از نوستالژی، مهندسی و هنر بود؛ چرا؟ نوستالژی من باب زنده کردن شخصیتایی که چون بچه بودیم و دیدیم، الآن بهشون هویت دادن. واقعیت چیه؟! جز اینکه ما باور کنیم چیزی رو که میبینیم یا ببینیم چیزی رو که بهش باور داریم؟! مهندسی از این جهت که اگه از دید جلوه‌های ویژه ببینیم، ادغام این استایل کارتونی انیمیشنی توی یه ستینگ واقعی، واقعاً بی‌نظیر بود. هنر؟! خب جیمز گان بود و جسارتش توی انتخاب کارگردانی که نمیدونم چرا انتخاب شد، شاید برا اینکه یه فرقی باید بین همه و جیمز گان باشه!!! داستان قوی، نقش های بکگراند فوق العاده و هزار المانی که من فقط میتونم بگم اگه نخوایم ادای منتقد بگیریم و به عنوان یه مخاطب ساده، مثه بچه‌گیامون تو شیش هفت سالگی که میشستیم پای تعقیب و گریز این دو تا، بهترین یک ساعت و چهل و دو دقیقه و چهل و شیش ثانیه ای رو خواهیم گذروند که باید. خلاصه اینکه امید داشتن، شکست رو تبدیل میکنه به یه تلاش دیگه.

چی زدی دقیقاً؟ خط زمانی جولیت و رفقا حدود 350 سال از اون دنیایی که ما توشیم فاصله داره، یعنی 350 سال بعد رو داری میبینی!!!!

ایکاش هالیوود فیلمای سرجیو لئون رو ریمیک میکرد.

هرکی بگه حق با کی بود؟ من آخرین بار که دیدم هیو جکمن.

ای جانم، بهترین اقتباس از نظر من، حتی بهتر از TLoS

فیلم شُلکسیه لم بدی ببینی وقت بگذرونی

داداشمون گای ریچی و وقت شلکسیشن

حدود دو دهه است که دور فیلم ترسناکو خط کشیدم عمده‌ش هم بخاطر بیماریمه که ترس بده براش! ولی جالبه از بازیش نترسیدم با اینکه پر از تعلیق بود. در کل این بازی‌ها به اندازه ده واحد درسی درخت تصمیم رو به آدم یاد میدن و من شدیدا مشتاقم دیترویت فیلمش بیاد.

تو یه جمله بخوام بگم: این فیلم ساخته گارلند هست و گارلند مؤلف رو باید بعد از جنگ داخلی دید. اما اصل موضوع اینکه این کارگردان به نظرم یه ملی گرای واقعیه، چیزی که تو سینماگرای ایرانی که سیاه نمایی کارشون شده دیده نمیشه. این بابا با جنگ داخلی چیزی رو نشون داد که بعدش ترامپ با جنگ تعرفه ای عملی کرد (من خودم از سیاستای این کشور در قبال جهان متنفرم اما واقعیت اینه که نکاتی توی حکمرانی دارن که اونا رو سر پا نگه داشته). مشکلات جامعه، با سردمداری هنرمندا قابل حله. تو کشور ما دغدغه هنرمندا یا سیاه نماییه که فضا قطبی بشه یا ور رفتن به هم که خب عقده هاشونه میریزن کف جامعه! این مدل نقد درون گفتمانی که گارلند نشون میده ایول داره، تازه برا موضوعی که توش کاملا نا حقن!!!