Serenita

فیلمی‌ست که واقعن ارزش دیدن داد یک حاکم خوب باید درد مردم عادی را بفهمد. انسانیت از عنوان و جایگاه اجتماعی مهم‌تر است. قدرت می‌تواند آدم را فاسد کند، اما می‌تواند فرصتی برای انجام کار درست هم باشد. فیلم تضاد بین «پادشاه بودن» و «انسان بودن» را نشان می‌دهد. گاهی یک فرد عادی، وقتی فرصت تصمیم‌گیری پیدا می‌کند، می‌تواند از صاحبان قدرت عادلانه‌تر و انسانی‌تر رفتار کند. در یک جمله: فیلم می‌گوید ارزش یک پادشاه به تاجی که بر سر دارد نیست، بلکه به تصمیم‌هایی است که برای زندگی انسان‌ها می‌گیرد.

به خاطر اینکه پارک چان-ووک کارگردانشه کنجکاوم ببینم چه کرده موضوعشم به نظر جالب میاد.

اگه تریلر سیاسی دوست دارید، حتمن ببینید. بازی‌ها عالیه و لی‌جونگ‌جه در اولین تجربه کارگردانی‌ش عالی بود. فیلم The Man Standing Next هم مربوط به وقایع قبل این فیلمه که فیلم قوی‌تری هم هست.

پارک چان-ووک استاد بیان سینمایی و حرف زدن بدون کلماته (نمونه اعلا فیلم منطقه امنیتی مشترک JSA) و سینمای کره هم به طور کل از بازی سکوت و بیان سینمایی بسیار استفاده می‌کنه حالا ترکیب این دو کنار هم چه شود و کی فکر می کرد لی‌بیونگ-هون با اون سابقه نقش‌های سرد و خشن کمدی رو اینجوری در بیاره همزمان فیلم The Match{که بازی کلامی بین مسابقه و همتاست} رو هم بازی کرده که بسیار متفاوت با این نقشه . شخصن به عنوان کسی که تجربه بی‌کاری بیش از ۶ ماه رو داشته بسیار با شخصیت اصلی ارتباط برقرار کردم , با اینکه بهش حق نمی‌دادم که رقبا رو به اون شکل حذفکنه فکر می‌کردم چه «چاره» دیگری هست. در نهایت سیستم و هوش مصنوعی که جایگزین انسان می‌شه ما رو از انسانیت جدا می‌کنه.