lia qwertyo

وقتی میگن آزموده را آزمودن خطاست منظور دقیقا یه همچین فیلمیه، کارگردان علاقه زیادی به شکستن کلیشه ها و پایان بندی های متفاوت داره ، از تصمیمات غیر منتظره شخصیت های اصلی داستان گرفته تا مرگ های بدون تعلیق. اما در سینمایی که حتی نمیشه یه قصه اورجینال جدید ساخت و همه فیلمها باید حتما یک سیکوئل یا اسپین آف باشن که فروش داشته باشن. چطور میشه توقع داشت مخاطب همچین قصه ای رو با همچین پایان بندیی بپسنده؟ اگر هم بشه گفت این فیلم در حقیقت در حمایت از آنارشیستها و طبیعت باورانی ساخته شده که اعتقاد دارن بشر با اصلاح رفتار خود میتونه جهان رو نجات بده در جوابش یه نقل قول از جان گری مینویسم: نقطه اشتراک سرمایه داران و طبیعت باوران اینه که هر دو فکر میکنن میتونن به نوعی جهان رو نجان بدناور به تسلط به طبیعت و ایجاد تغییر از پایه توهمی بیشتر نیست، ما انسانها حیواناتی هستیم که فکر میکنیم میتونیم بر سرنوشت خود تسلط داشته باشیم. در کل از نظر من فیلم خوبی بود ولی نه برای همه