alisahh

فیلمها به مرحله‌ای رسیدن که دیگه مسئله خوب و بدشون نیست، سوال اصلی اینه که چرا کسی زحمت ساختشو می‌کشه؟ اصلاً چه ضرورتی برای به وجود اومدنشون هست؟!!

متاسفانه با یک فیلمنامه سطحی و پراکنده روبه‌روییم؛ قصه در هیچکدوم از خطوط عمق پیدا نمیکنه. و این باعث شده منِ بیننده به قدر کافی رابطه عاطفی با شخصیتها پیدا نکنم و سرنوشتشون برام اهمیتی نداشته باشه. ضمن اینکه شخصیت شرور فیلم اصلا قانع کننده و تاثیرگذار نیست. کلاً فیلم در هیچکدوم از صحنه‌ها اون انرژی لازم رو نداره.

یک زمانی فیلمها آدم رو به وجد می‌آوردن، آدم رو متاثر می‌کردن، تا ساعتها بعد از تمام شدنشون، در روح و ذهن ما جاری بودند... اما حالا همه چیز کیفیت خودشو از دست داده. فیلمها حتی محصولات یکبار مصرف هم نیستند، تبدیل به کالاهای بلااستفاده شدن. زباله... زباله... زباله... به عنوان یک عاشق سینما، مدتهاست دچار اندوهم از این وضعیت اسفبار.

آب دوغ خیاری! اگه با مزاجتون سازگاره، میل بفرمایید، در غیر اینصورت به هیچ عنوان توصیه نمیشه.