Seppehr

برای یکبار دیدن خوبه ، فیلمنامه روان عه و حوصله سر بر نیست . بازیگری هم خوب بود . پایانش رو تقریبا میشد از همون اول فیلم حدس زد . مثل بقیه فیلم هایی که لزوما برای گیشه میسازن بود سناریویی که تکراری شده ولی هنوز هم جذاب عه درکل فیلم خوبیه ولی اونجوری نیست که تا مدتها توی ذهنت مرورش کنی از اون فیلم های ماندگار نیست

پس آزوالد موزلی چی شد؟ گنگ ترین ویلن سریال که تامی شلبی جلوش احساس ضعف می کرد مگه قرار نبود اون نقش رهبر نازی های بریتانیا رو بازی کنه؟ اگه قرار بود اینطور آبکی کشته بشه . خمون بهتر نبود که توسط بیماری مغزی که توی فصل ۶ داشت میمرد؟ فیلمی بسیار بسیار آبکی که حتی سناریوی درستی نداشت فقط و فقط به خاطر این ویو میخوره که گذشته ی قشنگی برای بیننده ها ساخته و به خاطر همین بهش متعهدن وگرنه چیزی برای گفتن نداشت و بهتر بود اصلا ساخته نشه

اینکه بعضی ها مثل خود من با این فیلم ارتباط برقرار نکردیم اینه که درکی از انقلاب چپ ها در آمریکا نداریم . خود آمریکایی ها چون در بطن ماجرا بودن و خرابکاری گروه های چپ رو دیدن میدونن این فیلم چقدر خاص و زیبا مخرب بودن چپ ها رو نشون میده . سبک بازی دیکاپریو هم از روز اول همین بوده و هیچ تغییری نکرده اینایی ‌‌که میگن این بهترین فیلم دیکاپریو عه هنوز گرگ وال استریت ، گتسبی بزرگ و رونانت رو ندیدن درکل این فیلم فقط برای خود آمریکایی ها خصوصا نواحی مرکزی آمریکا قابل ستایش عه وگرنه بقیه دنیا باهاش ارتباط برقرار نمیکنن