جیگر طلا

یه فرانکی پیر و خسته با یه صورت پلاستیکی با همون سبک فیلمبرداری و صحنه های اکشنِ سی سال پیش. یه ربع اولو که دیدم چنگی به دل نمیزد.

با اینکه علاقه ای به فیلمای کره ای ندارم ولی این فیلمو از سر بیکاری نگاه کردم و باید بگم ارزش دیدن داره. داستان به خوبی پیش میره. حس همزاد پنداری با بازیگر اصلی به وجود میاد. در صحنه های مبارزه ای بزرگنمایی نشده.به یه واقعیت تلخ میپردازه که متاسفانه در همه جای دنیا وجود داره. پیشنهاد میشه نگاه کنید. حس مسولیت پذیری، بی تفاوت نبودن نسبت به مشکلات دیگران، مبارزه در سختیها و... میشه از این فیلم یاد گرفت. موفق باشید.

از این سبک فیلما خوشم میاد. یه داستان روان که تا لحظه آخر درگیر خودش میکنه. میتونی خودتو جای یکی از نقشای فیلم تصور کنی بخصوص نقش اول که اگر تو این موقعیت قرار میگرفتی چیکار میکردی.