yasser.a

پولی که از لاتاری برده با کسر مالیات میشه حدود 1 میلیون دلار، تقریبا برابر 12 تا 15 سال کار با توجه به افزایش حقوق و سنوات و ترفیعش. و البته در جلسه شام با معاونش گفت که قصد استعفا داشته. اما نظرش رو املاکی عوض کرد! املاکی گفت با توجه به حقوق سالانه 70 میلیونی، ارزش بازار شخصیش بیشتر از 3 میلیارد وون، بیشتر از 2 میلیون دلاره، یعنی برای اینکه سالی 70 میلیون اجاره بگیره باید ملکی به ارزش بیشتر از 3 میلیارد وون داشته باشه. اونجا بود که نظرش عوض شد و درک کرد همه زحمت و رنجی که برای کارش کشیده و عمر و وقتی که گذاشته، اونقدر ارزش بازار داره و نباید ساده ازش بگذره. یه چیز جالب هم یادم اومد! همین چند ماه پیش، جانگ وون یونگ، آیدل 22 ساله، نقدا یه عمارت در سئول خرید، به قیمت 10 میلیون دلار!!!

خانم پیر گفت: "میخوام عصبانی بشم! . . . یه عمر همه چی رو ریختم تو خودم، و فکر میکنم الان وقتشه به خودم اجازه بدم عصبانی بشم."

حقوق سالانه ش هم گفت ۷۰ میلیون وون یعنی ۵۲ هزار دلار، تقریبا ۱۲ میلیارد به قیمت الان دلار، یه مدیر میان رده! با اینحال فقط میتونست از پس اجاره یه آپارتمان کوچیک تو سئول بر بیاد!

این سریال عالیه، در همین دو قسمت واقعا چیز یاد میگیرید. فضای کاری شرکت خیلی خوب پرداخت شده و مثل باقی سریالای کره ای، شهربازی و خاله بازی نیست. و اون جا که گونگ اون ته از خانم پیری که او هم لاتاری برده بود پرسید: میخواید با این پول چیکار کنید؟ محشر بود واقعا! پاسخ اون خانم یه جمله کوتاه بود اما عالی بود! روابط بین آدم ها هم خیلی خوب و فکر شده و آموزنده هست. امیدوارم باقی قسمت ها هم به خوبی این دو قسمت بشن.