Arsham9960

«بچه‌های بد ۲» همون حس خنده و هیجان قسمت اول رو داره. شخصیت‌ها هنوز باحال و دوست‌داشتنی هستن. گرافیکش رنگی و جذابه و نگاه کردنش لذت‌بخشه. طنزهاش هم بامزه‌ست، هم گاهی خنده‌دار برای بزرگ‌ترها. ولی داستان بعضی وقتا یه کم گیج‌کننده می‌شه. شخصیت‌های جدید عمق ندارن و فقط تزئین صحنه‌ان. هیجان واقعی بعضی جاها کم‌رنگه. در کل سرگرم‌کننده است ولی انتظار معجزه داستانی نداشته باش!

«الیو» (۲۰۲۵) بیش از آن‌که نشان‌دهنده جسارت همیشگی پیکسار باشد، نشانه‌ای از خستگی و تکرار است. فیلم در لایه‌ی اول پر زرق‌وبرق و سرگرم‌کننده به‌نظر می‌رسد، اما وقتی پردهٔ رنگی‌اش را کنار بزنی، چیزی جز یک روایت ازپیش‌حدس‌زدنی، شخصیت‌های نیم‌پخته و پیروی کورکورانه از فرمول‌های احساسی گذشته نمی‌ماند. جهان‌سازی فضایی چشم‌نواز است، ولی به‌جای آن‌که کشف و شگفتی به همراه بیاورد، بیشتر نقش پوششی برای فیلمنامه‌ای کم‌رمق و بی‌خطر را ایفا می‌کند. پیکسار در این اثر نه تنها مرزهای تازه‌ای را جابه‌جا نمی‌کند، بلکه به نسخه‌ای رنگ‌پریده از خودش بدل می‌شود.