نظر دربارهٔMuseum of Innocence
بنظرم نمیشه اسمش رو عاشقانه گذاشت بیشتر روانشانی و نوعی بیماری های روانی رو نشون داد که در بعضی افراد به اسم دوست داشتن بروز میده چون پسره اول از هوس به دختره نزدیک شد و بیشتر از اینکه یک نفر دیگه هم به دختره دست بزنه حسودیش میشد
و اینم بگم که من اصلا ار مرگ دختره ناراحت نشدم و بنظرم حقش بودچون از همون اول با مارموزی خاست خودشو به پسره بچسپونه با اینکه میدونست نامزد داره بعد که پسره جشن نامزدی گرفت به پسره حس عذاب وجدان رو القا کرد و رفت گم و گور شد زندگی خودش و پسره رو تباه کرد بعد همه تقصیرارو انداخت گردن پسره
تازه توی قسمت آخر شبش عشق و حالشو کرد صبحش به پسره گفت منو گول زدی حالا پسره ۸ سال داخت خودش رو می کشت باهاش ازدواج کنه این ادا تنگا رو در میاورد
البته پسره هم بی تقصیر نبود و سماجت ها و وسواساش ترسناک بود خیلی
)ولی در کل بخام بگم داستانش قشنگ بود و عبرت آموز
رفتن به نظر