مغزم منفجر شد!
تجربه اولین بار بدون دونستن داستان دیدنش وحشتناک عالیه
خیلی ناراحتم که دیگه هیچوقت نمیتونم مثل بار اول باهاش تحت تاثیر قرار بگیرم
فقط بینیدش دوستان، ببینیدش..
در پاسخ به Ngbs2: مرده حقش بود، یک زندگی رو نابود کرد، دل مادر بچه اش رو شکست تا که خودش به اون چیزایی که دلش میخواد برسه. پسره حیف شد ولی بهترین انتقام رو ازش گرفت.
بیشترین آسیب رو از اونکار خود پسره دید، چطوری میشه گفت «پدره» حقش بود؟!
پدره پدری نکرد و دقیقا رنج پسره تقصیر پدرش بود، ولی اصلا پسره برای انتقام این کارو نکرد، پسره داشت توی درد زندگی میکرد!
پسره سعی کرد با اونکار از درد بزرگی که مجبور به تحملش بود، با کشتن خودش فرار کنه، اون وقت «بهترین انتقام» گرفته شد!؟
فکر میکنین گرفتن جون اون بچه، ارزش درد کشیدن و پشیمون شدن پدره رو داشت؟؟؟
نه! بعنوان کسی که برای مدتی افکار جدی خودکشی داشت بنظرم حتی به خاک سیاه نشستن پدره هم ارزش جونش رو نداشت، هیچی نداشت! هیچ چیزی در این دنیا!!
وای خدایا واقعا داره اشکم از این کامنت درمیاد!
از غصهی فیلم بیرون نمیام.
نمیدونم آخرین باری که یه فیلم تا این حد منو درگیر کرد کی بود.
کاش اون صحنهی آخر واقعی بود
کاش از بیمارستان نمیاوردنش بیرون
کاش پدره براش واقعا «پدری» میکرد...
اینش بیشتر از همه دردناکه که پسره واقعا توی هیچ کدوم از رنجهای زندگیش، هیچ نقشی نداشت ... بی تقصیر ترین فرد توی زندگی خودش بود ... کاش اینجوری نمیشد...
خیلی حالم بد شد. خیلی زیاد.
بنظرم بهتره اگه توی شرایط روحی حساسی هستید نبینید.
در پاسخ به کمی بعد از نیمه شب: نظرم؟ فعلاً مثبت
چهار قسمت رو دیدم. ترجیح همیشگیم دوبله ست، چون میخوامفیلم ببینم نه اینکه بدوئم دنبال کلمات .
سه قسمت اول، ریتم خوبی داشت، سر گرم کرد …
ترسناکه که تو جامعه کنار کسایی راه میریم که آدما رو به اشیا تشبیه میکنن و بر همین اساس حتی دسته بندی شون میکنن که این برا مهمونیمه، ولی اون برا روزمرمه ... میا گاث هم این کامنتو ببینه عوق میزنه