تنها دستاویز یه آدم فکر و منطقشه، و هر چیزی که بیاد اساسا این منبع رو از اعتبار بندازه بنظرم باید ازش دوری کرد. مثل مواد مخدر که هیچ جوره توجیح پذیر نیست.
دیدن این فیلم (یا فیلمای با این ژانر روانشناختی) مثل برای اولین بار دراگ زدنه که آخرش میگی پشمام ولی وقتی بیشتر درگیرش بشی فکرت و متعاقبا همه چیز دیگه بی معنی میشه. (حداقل از دید خودت)
اگر آدم معنی گرا و منطقی هستید بهتون پیشنهاد نمیدم حتی یه بارم ببینید چون حس میکنید به باور هاتون تجاوز شده ولی اگر برای تجربه کردن میخواید ببینید 100 درصد ببینید پشیمون نمیشید.
رفتن به نظر