نظرهای ali.20141377

کم کاری دردویل؟! مثل اینکه درست داستان فصل قبل دردویل رو درک نکردی! تسک فورس و نیروهای ویژه ی فیسک، اکثرشون فن های پانیشر بودن و داشتن از فرانک تقلید میکردن و تتوی اسکلت داشتن... با این حال که فرانک شخصیت دوستداشتنی و جذابی داره ولی عواقب کاراش خطرناکه... اتفاقا دردویل به عنوان یه وکیل به طرز درست و قانونیش، فیسک رو از مقام شهرداری کشید پایین... نه با زنجیره ی بی پایان قتل و خونریزی!

یه سری از دوستان به پایان بندی غیرمنطقی سریال ایراد گرفتن... به نظرم چندتا نکته رو باید درنظر بگیرن... ببخشید اگه قراره یه کم طولانی بشه! اینکه دردویل هویت واقعی خودش رو فاش کنه و بره زندان خیلی طبیعیه... کسیکه خارج از چارچوب قانون، سعی به اجرای عدالت داشته باشه میره زندان، چه دردویل باشه و چه پانیشر و حتی لوک در سریال خودش... و از طرف دیگه، نهایت چیزی که در دادگاه علیه فیسک اثبات شد، مسئولیتش در قاچاق اسلحه و غرق کردن اون کشتی بود و این قضیه چیزی نیست که بخواد فیسک رو خیلی در زندان موندگار کنه. مت در دادگاه این جرم رو اثبات کرد که فقط فیسک رو از مقام شهرداری بکشه پایین و مشروعیت و قدرت سیاسیش رو باطل کنه. و چون بعد از دادگاه علیه فسیک به وسیله بولزآی سوءقصد اتفاق افتاد و بهش شلیک شد، این بهونه رو داد دستش که از حامیانش و تسک فورس بخواد که در خیابون ازش حمایت کنن و به مخالفین شلیک کنن... مقامات بالا هم برای اینکه جلوی خونریزی و قتل عام رو بگیرن، با فیسک معامله کردن که از خر شیطون بیاد پایین و در ازای استعفا، فقط تبعید بشه... معترضین هم به قصد کشتن فیسک ریختن تو دادگاه و فیسک هم تعدادیشون رو کشت که میتونه در حکم دفاع از شخص خودش باشه و کشتن خودسرانه شهردار یقینا کاری نیست که برای مردم هم مجاز باشه... و در نهایت هم مت جلوی بقیه ی کشت و کشتار رو گرفت و فیسک رو به قبول کردن معامله راضی کرد... من به شخصه از اینجور انتقادها تعجب میکنم... مسائلی مثل این سناریو، زیاد اطرافمون رخ میده و آدمایی مثل فیسک به راحتی حذف نمیشن...

این فیلم برای من معجونی لبریز از احساسات شدیده... وقتی میخندی، از تهه دل میخندی... وقتی گریه میکنی از تهه دل گریه میکنی... وقتی ترس و تعلیق رو تجربه میکنی هم همینطور... خیلی وقت بود با یه اثر سینمایی و یه داستان چنین حس صمیمیتی نداشتم... تارانتینو از ترکیب شگفت انگیز والتز، دیکاپریو، فاکس، جکسون و واشنگتن به بهترین شکل ممکن استفاده کرده؛ و همین در ستایش یه کارگردان کافیه...

اتفاقا فازش با بتمن فرق میکنه. دردویل کد اخلاقیش رو از مذهبش میگیره ولی بتمن نه... وقتی هم مذهب برات مهم باشه، ریاضی و منطق ذهنیت خیلی نسبت به کسیکه اینجوری نیست متفاوت میشه و انتخاب هات متفاوت میشه. و اینکه «کشتن»، مخصوصا در زمانه ی ما، بیشتر مسائل رو پیچیده تر و سخت تر میکنه و لزوما مشکل رو حل نمیکنه.

یکی از جذابیت های داستان های دردویل دقیقا در همینه. از زمانیکه داستان های مربوط به این شخصیت طرفدار پیدا کرد، همیشه درباره کد های اخلاقی دردویل و پانیشر بحث بوده و الان هم هست. همین جذابش کرده. هرکسی بسته به نگاهش به جهان ممکنه یکی از این دوتا رو انتخاب کنه. دردویل به عنوان شخصیتی که از طرفی کاتولیک هست و از طرف دیگه وکیل، نگاهش خیلی نسبت به پانیشر که قبلا کاتولیک بوده و تجربه ی جنگ رو داشته فرق میکنه. به خاطر همین در عین اینکه همدیگه رو درک میکنن ولی در شرایط مشابه تصمیم های متفاوتی میگیرن. واقعا میتونم دربارش ساعت ها حرف بزنم ولی خب اینجا خیلی طولانی میشه. براساس تجربه های قبلیم، اگه خلاصه هم بخوام بگم، چون مباحث سیاسی و اخلاقیش بعضا پیچیده میشه، بیشتر باعث بدفهمی در طرف مقابل میشه. ولی خب اگه بادقت به اثر و فصل های قبلیش نگاه کنی، واقعا متوجه انتخاب های کاراکتر ها میشی.

به نظرم درک ناقص و ضعیفی از شخصیت دردویل داری. پیشنهاد میکنم یه بار دیگه فصل اول دردویل نتفلیکس رو ببینی و حتما به دیالوگ های بین دردویل و فادر لنتوم عمیقا توجه کنی. اون موقع متوجه میشی چرا دردویل به هیچ عنوان قصد نداره آدم بکشه.