وایب کلی سریال خیلی قشنگ بود ولی یسری جاهاش مبهم بود
مثلا جو وون که همه این مدت به سان ها به چشم برادرش نگاه میکرد یهو حسش تغییر کرد
یا اینکه دلیل مشخص اینکه مامان هه جون قتل انجام داده بود چی بود
سرانجام سا هان و مامانشم خیلی باز بود هیچ پیشرفتی توش اتفاق نیوفتاد حتی رابطه ی دال و مامانشم همونطور انگار کلا داستان زندگی یسری از افراد بود ک خب بود دیگه هیچ پیشرفتی توش اتفاق نمی افتاد اونایی که خوب بودن تا اخر خوب بودن بدا هم تا اخر بد بودن
همینطور زخم های بدن سان ها که هیچ صحبتی راجبش نشد
اتفاقات آمریکای هه جون
ولی وایب سریال قشنگ بود بازیگرا خوب بودن و حس خیلی خوبی میداد
رفتن به نظر