این فیلم برای من دقیقاً یک درام بقای سرراست بود؛ نه زیاد سرد و نه زیاد گرم. ریتمش کند پیش میرفت، اما هر بار که نزدیک بود تکراری و خستهکننده بشه، با یک اکشن لحظهای نجات پیدا میکرد. موضوع بقا و بدبیاریهای پشت سر هم رو کارگردان خوب درآورده بود و پایانش هم معمولی بود، ولی در کل فیلم بدی نبود. برد پیت جزو معدود بازیگرهای نسل خودشه که هنوز روی صحنه میدرخشه. به هر حال اگه دنبال یه درام بقای ساده با بازی خوب و رابطهی احساسی بین انسان و حیوان هستید، دیدن این فیلم وقت تلف کردن نیست. من شخصاً کاری به این ندارم که فیلم چه ژانری داره یا داستانش چیه؛ وقتی فیلم جدیدی میاد که بازیگر بزرگی توش بازی میکنه یا کارگردان بزرگیه و یا نقش اصلی یا کارگردان برنده اسکار هستن، فورا میذارم توی واچلیستم و نقد مثبت یا منفی خوردنش برام مهم نیست. بنابراین برای برد پیت نمیشه گفت «ارزش یکبار دیدن رو داره»، بلکه باید گفت: ببینید.
رفتن به نظر