نظرهای Enowl

فقط یک نفر میدونه هری واقعا چه هیولایی هستش؛ کت مک آلیستر.

هری چیزی به اسم خوش اخلاقی نداره، فقط یک هیولا هستش که میدونی باید چکار کنه. در کل سریال هر بار بابت خیانت بهش اتهام وارد شد یا مقابل پیشنهاد های بلا هیچ پاسخی نداد، انگار اصلا نشنیده. هیچوقت خودش رو با اعضای خانواده هریگن درگیر نکرده، هیچوقت ساید بندی نکرده، نه به این دلیل که آدم خیانت کاری نیست، به خاطر اینکه میدونه چطور نابود میشن. بعد از ارسال فیلم رابطه جن توسط فرانکی باید ببینیم هری با موضوعات شخصی چطور برخورد میکنه اصلا شخصی میبینه چیزی رو یا نه. تو فصل یک این اتفاق نیوفتاد چون ادی از خانواده هریگن ها بود. یه جورایی انگار هری نمیتونه بین خانواده و کارش تعادل ایجاد کنه یا اینکه در مقابل خانواده هریگن نمیخواد این اتفاق بیوفته. هنوز هری نقطه ضعفی نشون نداده که در اون موقعیت عاقلانه تصمیم نگیره. صحنه قتل فینچ با خونسردی اتفاق اوفتاد بدون میزانی احساس درون هری، با خونسردی گفت اوه آره قبلا انجام دادم، اما جالبه برای اینکه فینچ اذیت نشه به سمت پایین کشیدش برای عجله نبود، هری عجول نیست. تازه دارم میفهمم کت مک آلیستر هیولای درون هری رو میشناسه و تمام این کارها برای جذب هری هست ولی کانرد وفاداری هری رو باور داره هرچند میو مثل پشه در گوشش میچرخه. چیزی که شاید وفاداری نباشه فقط هوش زیادی برای سنج میزان ریسک به پاداش باشه. کاملا موافقم که هری د سوزا یک هیولای به تمام معنا هست.

یک سریاله نه مستند. قرار هم نیست شبیه دنیای واقعی باشه. تیراندازی، انفجار و بمب گذاری همیشه اتفاق میوفته فقط چون خبرهارو مرور نمیکنیم اطلاع نداریم. برای بریتانیا کافیه یک سرچ ساده کنی تا ببینی چند انفجار اتفاق اوفتاده(مثل همیشه نشت گاز هستش)، چند تیراندازی و قتل اتفاق اوفتاده. اما نباید فراموش کرد که سریال هیچگونه ادعایی نداره که بر اساس واقعیت هست، متاسفانه برداشت اشتباهی داشتید نسبت به سریال. ضعف های خودش رو داره ولی این مورد شامل ضعف‌های اثر نمی‌شه.

دوباره دوستانی پیدا شدن که به بقیه بگن چطوری باشن به جای اینکه در مورد اثر نظر بدن. یک اثر فقط نوآوری نیست. واقعا متوجه نمیشم شما با دیدن اولین قسمت سریال چطوری یک فصل کامل متوجه شدید؟ قبول دارم یک تصویر کلی از کل فصل داد اما همین هم نقطه مثبت بود که با اون تصویر اولیه کلی موضوع حل نشده بود، اتفاقات درون خانواده هرینگستون، یه سری از روابط، چطور جنگ تموم شد و هری داشت یک سناریو برای گیر انداختن خائن پیش میبرد. اما موافقم بخش داستان سریال جدید به نظر نمیرسید. ولی واقعا سریال سرگرم کننده ای هست یعنی جنبه سرگرمی بودن پررنگ بوده. کلی نقد به سریال هست و میتونم کلی نام ببرم حتی امیدوارم نیستم داستان عقلانی پیش بره یا اینکه فصل ها ادامه پیدا کنه یا نه، اما برای کسی که به این ژانر علاقه دادره دیدن حوصله سر بر نیست، بازی تام هاردی، پیرس بروزنن و هلن میرن واقعا جذاب بود. توی فصل اول بازی جف بل اونقدر دیده نشد. با چهره بازی میکرد بدون اینکه دیالوگ ها خیلی اغراق آمیز و خاص بزنه. اینجا دقیقا جایی که فیلنامه چنین شخصیتی رو اجازه نداد خیلی دیده بشه. انتخاب بازیگرها عالی بوده به نظرم و ضعف اصلی فیلنامه هست که اجازه نمیده بقیه اسکیل ها امتیاز بالایی بگیرن و یه جورایی میتونم باهات موافق باشم، اما نه با این شکل که کلا نابود کنم سریال رو. در آخر به نظرم مخاطب سریال رو بخاطر آدم ها و کاراکتر هاش میبینه نه بخاطر خود سریال. منظورم اینه که انتخاب بازیگر ها اینقدر عالی بوده که نکات مثبتی و منفی سریال روی تصمیم مخاطب برای تماشا کردن آنچنان تاثیری نداره.

DNS تون تغییر بدید. اپ Dns Changer دانلود کنید. dns های متفاوتی داره و میتونید سرچ بزنید و با سرعت ترین پیدا کنید. یا دستی آدرس dns تون رو تغییر بدید: CloudFlare: 1.1.1.1 / 1.0.0.1 Google: 8.8.8.8 / 8.8.4.4 یک نکته دیگه چون سرور های خود سایت از cdn سعی کنید کیفیت ها و لینک های مختلف امتحان کنید در اکثر مواقع مشکل رفع میشه.

این کامنت نقد Pulp Fiction نیست. بعد از تماشای دوباره‌ی Pulp Fiction، رفتم سراغ بخش نظرات تا ببینم بقیه چه حسی نسبت به فیلم داشتن. به نظرم بخش نظرات دقیقا جاییه که آدم می‌تونه خیلی راحت بگه فیلم رو دوست داشته، باهاش ارتباط نگرفته، حوصله‌ش سر رفته، تحت تاثیرش قرار گرفته یا حتی به نظرش مزخرف بوده. یکی هم ممکنه بخواد جدی‌تر درباره‌ی فیلم حرف بزنه و نقدش کنه. هیچ‌کدوم از این‌ها مشکلی نداره و قرار هم نیست هر نظری حتما شکل و شمایل یک نقد رسمی داشته باشه. اتفاقاً یک نظر شخصی وقتی کمی توضیح داشته باشه، خیلی بیشتر از یک جمله‌ی کلی حرف برای گفتن داره؛ مثلاً اینکه دقیقاً چه چیزی در فیلم دوست نداشتی یا چه چیزی باعث شد باهاش ارتباط نگیری. چیزی که گاهی توی ذوق می‌زنه، نه تفاوت نظرها، بلکه ادای منتقدها رو درآوردنه. بعضی‌ها وقتی با یک فیلم یا کارگردان مطرح طرف می‌شن، هرکس نظر مخالفی داشته باشه رو سریع به نفهمیدن یا کم‌ سوادی متهم می‌کنن. از اون طرف، بعضی‌ها هم برای اینکه خودشون رو خیلی «فیلم‌باز» نشون بدن (منظورم از فیلم‌باز کسی نیست که زیاد فیلم می‌بینه یا سینما رو جدی دنبال می‌کنه، این‌ها اتفاقاً می‌تونن فیلم‌بین‌های جدی و صاحب‌نظری باشن. منظورم کسیه که از این عنوان بیشتر برای ساختن یک ژست و اعتبار برای خودش استفاده می‌کنه) چند تا اصطلاح مثل روایت، شخصیت‌پردازی و خط داستانی یاد می‌گیرن و بعد همون چند کلمه رو به هر فیلمی می‌چسبونن، انگار با گفتن این‌ها دیگه نظرشون خود به‌ خود معتبر می‌شه. در حالی که اگر واقعا قرار باشه درباره‌ی ساخت فیلم حرف بزنیم، مفاهیم خیلی بیشتری وجود داره، از میزانسن و دکوپاژ و قاب‌بندی و پن و تیلت و حرکت دوربین گرفته تا طراحی صحنه، نور، رنگ، ریتم، تدوین، صدا، طراحی صدا، بازی‌ها، پلات، خرده‌پلات، رابطه‌ی پلات و روایت، نحوه‌ی چیدمان اطلاعات، گره‌های داستانی، ساختار زمانی و ساختار دراماتیک و کلی چیز دیگه. این‌ها رو عمدا پشت سر هم آوردم که مشخص باشه نقد فیلم فقط به چند کلمه‌ی تکراری مثل «روایت» و «شخصیت‌پردازی» محدود نمی‌شه، حتی وقتی می‌گیم «ساختار» هم بهتره معلوم باشه دقیقاً منظورمون ساختار زمانی، روایی، دراماتیک یا نحوه‌ی چیدمان اطلاعاته، نه اینکه یک کلمه‌ی کلی رو به‌عنوان توضیح همه‌چیز تحویل بدیم. استفاده از اصطلاحات تخصصی هم به‌خودیِ خود هیچ اعتباری به یک نظر نمی‌ده، مهم اینه که واقعاً چیزی از خود فیلم رو توضیح بدن، نه اینکه فقط برای به رخ کشیدن چند کلمه یا القای حس «من بیشتر می‌فهمم» استفاده بشن. به نظرم اصلاً لازم نیست کسی برای نظر دادن درباره‌ی یک فیلم خودش رو جای منتقد جا بزنه. می‌تونی خیلی ساده بگی فیلم رو دوست داشتی یا نداشتی، اما حتی همین نظر ساده هم وقتی کمی توضیح داشته باشه، خیلی بیشتر معنا پیدا می‌کنه، مثلاً به جای اینکه فقط بگی «با فیلم ارتباط نگرفتم»، بگی ریتمش برات خسته‌کننده بوده، با جنس طنزش کنار نیومدی، شخصیت‌ها برات جذاب نبودن، روایت غیر خطی فیلم حواست رو از داستان پرت کرده یا اساسا فضای فیلم با سلیقه‌ات جور نبوده. این همچنان نظر شخصیه و لازم نیسست براش رساله بنویسی یا کلی اصطلاح تخصصی ردیف کنی. از اون طرف، اگر خواستی جدی‌ تر نقد کنی هم چه بهتر، ولی اون‌ وقت بهتره حرفت مشخص باشه و از خود فیلم بیاد، نه از چند اصطلاحی که یه جایی یاد گرفتی. چیزی که به نظرم آزاردهنده‌ست اینه که آدم برای معتبر جلوه دادن نظرش، یا به بقیه برچسب بی‌سوادی بزنه، یا با چند کلمه‌ی تخصصی ژست دانایی بگیره. بالاخره اینجا بخش نظرات یک سایت فیلمه، قرار نیست همه منتقد سینما باشن، قرار هم نیست کسی برای ثابت کردن اینکه بیشتر از بقیه می‌فهمه، نقش منتقد سینما بازی کنه.

خوب امتیاز های فیلم همون چیز بود که اکثر مخاطبان انتظارش داشتند: فیلم با هزینه ۱۷۰ میلیون دلاری ساخته شد بدون در نظر گرفتن هزینه های تبلیغات و بازاریابی و در باکس آفیس ۱۳۶ میلیون دلار فروخت. و به عنوان یکی از شکست های تجاری ۲۰۲۶ ثبت شده. امتیاز ها: ‌letterboxd : 3-5 - شبکه اجتماعی مختص فیلم IMDB :5.9-10 - پایگاه داده Rottentomatoes: 59% - امتیاز منتقدین Metacritic: 50-100: امتیاز منتقدین Metacritic: 4.8-10: امتیاز مخاطبین در مجموع میشه گفت بازی میلی الکوک از نگاه مخاطب و منتقد مورد تحسین قرار گرفته و خیلی کمک کرد که این اثر بیشتر از این امتیاز پایینی نگیره. به نظرم میلی الکوک وقتی تونسته خوش بدرخشه در فیلمی با نقد منفی بالا نشون از قدرت بازیگریش داره و باید بیشتر در انتخاب فیلم دقت کنه. اگه چندتا فیلم نقش اولش همینجوری بشه، دیگه کسی به استعدادش مهم نیست اون فروش گیشه لعنتی دیده میشه.

وقتی میگی از اول یعنی از ابتدا که این طور نبوده و بیشترین از این نمیشه یک کامنت رو طولانی کرد که منظورم رو برسونم. فقط یک خلاصه بگم که شاید یکم درک کنی: Superman اولین شخصیت از این خانواده کمیک بوده و بعد شخصیت Supergirl شکل گرفت. اولین شخصیت از نظر نوشتاری Super-Girl نوشته میشده. از نظر تاریخی Superman 1938 و Super-Girl 1959 معرفی شد(تاریخ دقیق رو سرچ کردم-حفظ نبودم) پس از اول هم نبود -۲۱سال بعد- بخاطر موفقیت Superman و جذب مخاطب دختران تینیجر معرفی شد. به نظرم برای اون تاریخ حرکت هوشمندانه ای بوده. این کارکتر باعث شده چندین بار بخاطر سیاست های DC تغییر کنه. سوپرمن Kal-El بوده، پسر Kal هم چند سال پیش معرفی کردن که نمیپسندم. ۴ تا شخصیت برای سوپرگرل خلق شد و بخاطر سیاست ها کمپانی مشمول حذف و بازنگری شد (منظورم نسخه های اصلی هست وگرنه .....). سریال سوپر گرل رو می‌دیدم سن سوپر گرل خیلی بیشتر بود اما توی این فیلم دوباره برگشتن سراغ همون تینیجر ها که بازگشت به رسالت اولیه هست. عملا برای مخاطب نوجون ساخته شده نه من ۳۷ ساله. نظر بالای من هم دیدگاه بود که بدونید مخاطب ضد زن نیست و دلیل عدم استقبال و نظر منفیش رو درجای دیگه ای باید گشت. کامنت بالا هم بازی هنری کاویل در نقش سوپر من

موضوع رو از یک زاویه دیگه میخوام بیان کنم: کاراکتر سوپر من حتا اسمش جنسیتش مشخصه، یعنی اکثر کارکتر های کمیک ها اشاره به جنسیت میشه در نهایت. همه نه میگم اکثرا. این کارها بزرگترین ضربه به برابری جنسیتی هست. فکر بیایم شخصیت بلک ویدیو رو مرد کنیم یا واندر وومن یا اسکارلت ویچ. پس موضوع چیز دیگه ای هست. هرچند کارکتر هایی مثل کاپتان مارول در طول تاریخ کمیک به چند شخصیت داده شده بود اما نهایت بری لارسون به عنوان اولین ابر قهرمان زن مارول این عنوان روش نشست. چون داستانی که تونسته بود به این قدرت برسه قبلا به این شکل و مستقیم به کارکتری داده نشده بود و واقعا عالی پیاده شد. اما یه جاهایی باید خلاقیت به خرج داد. یک کاراکتر بر اساس یک فرد شکل میگیره و یکی از مشخصه های اون کاراکتر، جنسیت و شرایط زندگی و اتفاقاتی هست که اون رو تبدیل کرده به ابر قهرمان . یه جاهایی هم از تاریخ و اساطیر شکل گرفتن مثل ثور. فکر کن الان بیان شخصیت ثور رو تبدیل به یک خانم کنن واقعا میپسندی ؟ من حاضرم شخصیت Hela رو بیشتر ببینم تا ثور خانم. وقتی مخاطب با یک شخصیت از قبل ارتباط گرفته نمیتونه این چنین حرکت ناشیانه ای رو قبول کنه. توی خیلی از فیلم ها مثل ایرون من یا انت من کارکتر اصلی مشخص هست اما پارتنرشون هم لباس مخصوص به خودشون رو دارن اما مکمل هم هستند. هرچند میشه از همشون یک اسپن آف ساخت. یا مثلا در بت من شما در کنارش سلینا کایل که میشه کت وومن رو دارید. بت من فقط یک نقاب از شخصیت بروس وین هست. مخاطب در اغلب ابر قهرمانها(اونایی که تبدیل میشن نه اینکه زاده میشن) بیشتر اون شخصیت عادی یک ابر قهرمان رو میپذیره و بعد شخصیت ابر قهرمانیش. مثل میثاقی که نشست جای عادل اما مردم نپذیرفتند. موضوع ساده است: جای خودش باید باشه. قویترین شخصیت های مارول که فیلمشون ساخته شدن خانم هستند و کسی اعتراض نمیکنه. مثل اسکارلت ریچ و کاپتان مارول. اما موضوع رو نمیخوایید درک کنید ؟؟ حتا بازیگری که نقش رو ایفا میکنه مهمه. من بتمن کریستین بیل و بری لارسون در نقش کاپتان مارول رو عاشقشونم. چند سال دیگه هرکی هم بیاد جای بری لارسون نمیپذیرم. واقعا میخوایید بازی هنری کاویل در نقش بت من رو با بازی میلی آلکوک یکی میکنید و تعجب می‌کنید مخاطب شاکی بشه ؟ بخدا کسی نگفت چرا دنریس تارگرین رو امیلی کلارک بازی کرد و با این همه قدرت نقشش رو یک زن بازی کرده. میفهمی چی میگم ؟

داخل vlc میشه. فقط کافیه بعد از اینکه روی دکمه km-player داخل سایت کلیک کردید داخل نرم افزار Ctrl+V بزنید و بعد روی Play کلیک کنید.