ESPE6060

گاهی انسان درست در لحظه‌ای به فهمیدن می‌رسد که دیگر فرصتی برای تغییر دادن ندارد ما معمولا اول زندگی می‌کنیم و بعد می‌فهمیم اول اشتباه می‌کنیم و بعد می‌فهمیم چرا اشتباه کردیم اول کسی را از دست می‌دهیم و بعد می‌فهمیم چقدر دوستش داشتیم اول پیر می‌شویم و بعد می‌فهمیم جوانی چه بود و شاید بزرگ‌ترین تراژدی انسان همین باشد: فهمیدن، همیشه دیر می‌رسد

یکی هنوز می‌خواهد زندگی کند یکی دیگر انگار فهمیده زندگی چیست یکی شب‌ها هنوز می‌رقصد یکی زیر درخت ،بسته شده، به زمان خیره شده و انسان واقعی شاید هر دوی این هاست گاهی می‌رقصد ... گاهی نیمه‌شب به سقف خیره می‌شود و از خودش می‌پرسد: آخرش برای چه؟

قسمت آخر هم تموم شد یک شهر خیالی یک خانواده‌ی خیالی یک مشت آدم که هرگز وجود خارجی نداشتند و با این حال... دلم برایشان تنگ می‌شود

این رمان بی نظیره ، شاهکاره و با اینکه تبدیلش به اثر سینمایی کار بسیار سختی بود ، ولی گروه کارگردانی و بازیگری و .... نمره قبولی میگیره