میلاد

به نظرم «I Want Your S.x» از آن فیلم‌هایی است که نباید فقط به ظاهر ارو.یک، عجیب و حتی تا حدی مسخره‌اش نگاه کرد. پشت این همه اغراق و جنون، فیلم درباره چیزهایی بسیار جدی‌تر حرف می‌زند: میل، سرکوب، آزادی، قدرت، رضایت و مرز باریک میان رهایی و استثمار. تقابل الیوت و اریکا در واقع فقط یک رابطه جن.سی نیست؛ برخورد دو نگاه متفاوت به زندگی و میل است. نسلی که بیش از حد محتاط، مضطرب و گرفتار ترس از قضاوت است، در برابر نسلی که آزادی جن.سی را نوعی شورش و رهایی می‌داند. فیلم اما هیچ‌کدام را کاملاً برنده اعلام نمی‌کند و دقیقاً همین‌جا جالب می‌شود: آیا رها بودن از قید و بندها واقعاً به معنای آزاد بودن است؟ از طرف دیگر، استفاده از دنیای هنر معاصر هم کاملاً هوشمندانه است. همان‌طور که فیلم مرز میان هنر و ابتذال را عمداً به هم می‌ریزد، مرز میان آزادی و سوءاستفاده، میل و قدرت، و صمیمیت و نمایش را هم مبهم می‌کند. حتی آن بخش‌های احمقانه و اغراق‌آمیز فیلم به نظرم بخشی از منطق آن هستند؛ انگار آرکی عمداً همه‌چیز را آن‌قدر بزرگ و مضحک می‌کند تا بتواند درباره چیزهایی حرف بزند که در حالت عادی جدی و سنگین به نظر می‌رسند. از نظر بصری و لحن هم فیلم کاملاً امضای Gregg Araki را دارد؛ رنگ‌های تند، دیالوگ‌های پرانرژی، فضای عجیب و ترکیب اروتیسم، کمدی، تریلر و هجو. شاید «I Want Your S.x» فیلمی نباشد که همه دوستش داشته باشند، اما به نظرم فیلمی است که ارزش دیده‌شدن و فکرکردن دارد. یک فیلم اروتیک که در نهایت بیشتر از اینکه درباره سکس باشد، درباره رابطه انسان با میل خودش است؛ اینکه چرا از میل می‌ترسیم، چرا گاهی آن را سرکوب می‌کنیم و گاهی حتی آزادی را هم به یک نمایش تبدیل می‌کنیم. واقعا این همه اراجیف رو خوندین؟؟؟؟ چرت گفتم فیلم به شدت چرت بود