همیشه واسم سوال بوده چرا باید با کارکتر ها و شخصیت هایی از این دست همذات پنداری کنم .
شخصیت هایی تنها با داغ و غم های سنگین . شخصیت هایی که درک نشدن ای کاش میشد منم مثل بقیه عاشق این فیلمای تینیجری سم و زرد باشم . این فیلم رو بیشتر از سه بار که دارم میبینم و اومدم دوباره دانلودش کنم . انگار شخصیت اصلی رو میفهمم و دیدن این فیلم باعث میشه حس کنم انگار یکی میفهمتم و بغلم کرده در صورتی که همش ۲۲ سالمه . زندگی نباید اینطوری پیش میرفت .
استر و مردخای دست کم دستور قتل صد هزار ایرانی رو دادن در زمان خشایارشاه و جشن ایرانی کشون پوریم هم هر سال برگزار میکنن . تنها جایی که خشایار شاه رو در هالیوود قشنگ نشون دادن جایی بوده که استر هم حضور داشته و گرنه باید چهره خشایارشاه در فیلم ۳۰۰ رد یادتون باشه .