نظرهای Farinooosh

ممکنههه که شاید اسپویل کنه شایدم نکنه: یکی از نقاط قوت فیلم برای من، فیلمنامه و نحوه‌ی روایتش بود. نه سناریوی بی‌سابقه‌ای داشت، نه ادعای عجیب‌وغریبی می‌کرد؛ ولی بلد بود چطور مخاطب رو با خودش همراه کنه و درست وقتی فکر می‌کنی پازل رو حل کردی، با یه پیچش جدید وادارت کنه دوباره به اتفاقات فکر کنی. اتمسفر قوی، بازی‌های قابل قبول و ریتم مناسبی داشت و برخلاف خیلی از ترسناکای امروزی، صرفا به جامپ‌اسکر و شوکه کردن مخاطب متکی نبود. یه مقدار جلوه‌های ویژه چند جا ضعف داشت، ولی در مجموع حداقل برای من قابل چشم‌پوشی بود. پایان‌بندی هم به نظرم خوب و قابل قبول بود. در کل، یه فولک‌هارور خوش‌ساخت که بیشتر از ترسوندن، برای روایت داستانش ارزش قائل شده.

قشنگ بوددد :)))

شما یه فیلم رو دانلود کنید و ‌‌همراه پنج نفر از دوستانتون تماشا کنید،آخر فیلم هر کدومتون نظرات متفاوتی راجب اون فیلم دارین چون هر کدوم؛دیدگاه متفاوتی دارید. نمیشه گفت یه فیلم مطلقا بد یا مطلقا خوبه چون سلیقه و درک آدما از یه فیلم کاملاااا متفاوته(به استثنای یسری فیلما که واقعا از هر نظر ضعیف عمل کردن)

ایولارو پیشاپیش برای کامنت شما عرض کرده بودم فینگلیش که سلیقه‌ایه، ولی تلفظ انگلیسی دیگه سلیقه‌ای نیست. مطالعه کنید

ممنون از لطفتون ولی بنده اومدم اینجا و نظر خودمو راجب فیلمی که گذاشته شده گفتم،پس دلیلی نمیبینم که بخوام نقد کسیو بپذیرم که به جای خوندن کامنت من راجب فیلم،بخواد نظری راجب اصالت یا شخصیت من بده! اگر ایشون نقدی راجب صحبت من بابت فیلم داشتن،من بسیار نقدپذیر بودم ولی نظر دادن راجب شخصیت و اصالت کسی زیر کامنتای فیلم؟ شاید شما پذیرا باشید ولی من نه آدما باید تو خونه و خانواده یاد بگیرن که چه حرفی رو کجا بزنن

به نظرم داستانش حرفی برای گفتن داشت و میشه گفت جالب بود، با اینکه توانایی اینو داشت که پخته‌تر عمل کنه. ایده شاید همون ایده‌ی کلیشه‌ای نفرین و ارواح بوده باشه، ولی مهم توانایی اجرای یه سبک کلیشه‌ای تو یه فیلم جدیده. سبک فیلم ترکیبی از فاوند فوتیج و مستنده. طراحی موجوداتش و کیفیت فیلم واقعاً قابل قبول بود، مخصوصاً با توجه به بودجه محدودش (فکر کنم کمتر از نیم میلیون دلار)و هم اینکه کارگردان تجربه‌ی زیادی نداشته. فقط به نظرم موجودا رو یه جاهایی زیادی نشون می‌داد؛ اگه دوربین مرموزتر کادرو می‌بست و یه جاهایی کمتر به‌صورت مستقیم نشونشون می‌داد، ترسناک‌تر می‌شد. چون خود طراحی‌ها واقعاً پتانسیلش رو داشتن. بازیگرا هم با اینکه خیلی شناخته‌شده نبودن،بد نبودن و باعث خراب شدن فیلم نمی‌شدن و پایانشم به نظرم مناسب بود و خوب جمعش کرد. در کل شاهکار نبود، ولی فیلم ضعیفی هم نبود.

کاش میتونستم ری‌اکشنم نسبت به این شاهکارو با عکس قیافه‌ای که ‌توی طول فیلم داشتم ضمیمه همین کامنت کنم و بفرستم…!! اگر قرار بود فیلم یه اسلشر کمدی باشه،کافی بود یکم برای خلق ایده ی جدید زمان بزارن،اما استفاده از یه کرکتر نوستالژیک،با این حجم از سایکوپاتی و جنون،بیشتر شبیه هدر دادن ایده ی اصلی فیلم و هدر دادن ارزش پینوکیو بود! تک‌تک کرکترا انگار از یه مسابقه‌ی کی میتونه تصمیم احمقانه‌ ی بعدی رو بگیره,بیرون اومده بودن و صحنه‌های گور و قتل هم اینقدر عادی و بی‌اهمیت اتفاق میوفتادن که انگار با روتین روزمره‌ی این آدما طرفیم. بنظرم اگه دچار روزمرگی شدید و احتیاج به شوک دارید،میتونه انتخاب خوبی باشه چون بعیده چیزی به اندازه‌ی این فیلم بتونه آدم رو هم‌زمان متعجب و ناامید کنه. ://

نیمه اول فیلم سوالای جذابی ایجاد می‌کنه و بارِ مرموز بودن فیلم رو زیاد می‌کنه، اما جوابایی که آخر فیلم به مخاطبش می‌ده، به اندازه‌ی سوالایی که توی طول فیلم ساخته بود، جذاب نبودن. انگار فیلم عمدا خودش رو طوری نشون می‌ده که مخاطب انتظار یه داستان بزرگتر رو توی ذهنش بسازه.بنابراین ضعف اصلی،صرفا سادگی داستانش نیست چون بنظرم وقتی یه فیلم برای زمان زیادی اطلاعات رو از مخاطبش مخفی می‌کنه، عملا انگار داره می‌گه صبر کن، چون چیزی که آخرش می‌فهمی ارزش این صبرو داره اما اینجا چیزی که در نهایت نصیب مخاطبش می‌شه شاید به اندازه کافی رضایت بخش نیست. در نهایت داشتن نظر راجب یه فیلم کاملاً سلیقه‌ای هست ولی میتونید زمانی که قراره برای دیدن این فیلم بذارید رو صرف دیدن یه فیلم بهتر کنید :)

فیلمای فون تریه،فیلمای سخت و حساسیه. یسری فیلم دیگه هم ازش دیده بودم ولی این فیلم در واقع برای من،اولین فیلم قابل لمسش بود و حقیقتا تحسینش می‌کنم و جزو فیلمایی هست که به شدت دیدنش رو به دیگران پیشنهاد میکنم. فون تریه توی این فیلم نشون میده که فقط خدا میدونه چندین و چند آدم به ظاهر معمولی اطرافمون هستن که یه هیولا درونشون خوابیده و منتظر یه جرقه هستن. و به طرز جالبی بنظرم فیلم داره یه سوال وحشتناک از مخاطبش می‌پرسه: ممکنه ما هم گاهی مثل جک فکر کنیم؟حتی در حد یه لحظه خیلیییی کوتاه؟ و اینجاست که فیلم ناراحت‌کننده میشه،چون ممکنه جوابش “آره” باشه. اگر که بخوام راجب شخصیت جک صحبت کنم باید بگم جک نسبت به بسیاری از کرکترای فیلمای جنایی و روانشناختی بسیار شخصیت جالب،سایکو و از نظر خودش هنرمندی داره و فکر میکنه هنر یعنی عبور کردن از مرزای اخلاقی ولی با یکم ریز بینی متوجه میشید که فون تریه میخواد اینو برسونه که اگر به بهانه ی هنر،وجدان رو خفه کنیم،نهایتا به جهنم سقوط میکنیم ولی نهایتا جهنم جایی نیست که یهویی درش سقوط کنیم،بلکه چیزی هست که خودمون قدم به قدم‌ساختیمش. در کل فیلم جالب و ارزشمندیه

بله دوست عزیز حق با شماست،زین پس هر موقع خواستم برای فیلما کامنت بزارم،قبلش یه بلیط میگیرم میرم توس،ارامگاه فردوسی بزرگو پیدا میکنم و اونجا کامنت میزارم شما هم بفرمایید زیر کامنتا برای دوستان دیگه ۳ واحد ادبیات پارسی اجباری برگزار کنید و هر موقع با نمره ی بیست پاس شدن بهشون اجازه کامنت گذاشتن با توجه به سلایق و علایق خودتون رو‌ بدین. حتی میتونید یه مرحله فراتر برید و به مدیران سایت هم گیر بدین که چرا به جای «فیلم تو مدیا»از «فیلم به رسانه»استفاده نکردن. زبان پارسی هیچموقع این جانبداری شمارو فراموش نخواهد کرد.موفق باشید