برای من فیلم سرگرم کننده ای بود. یک سری چیزهایی که دوست دارم رو داشت. دنیل کریگ. داستان کارآگاهی. تم شک و ایمان. فیلمبرداری و شات های زیبا. و اون آهنگ تام ویتس در انتها که انتخاب عالی و به جایی بود.
ترسناک که نبود. بیشتر یک فاک یوی بزرگ به سنت و سنتپرستی بود. در کل اما فیلم مریضی بود. شخصا حوصله فیلم مریض ندارم. تو این شرایط خودمون نزده میرقصیم. اگه فیلم مریض دوست دارید ببینید.