«دِ بِر» سریالیه که فکر میکنی دربارهی غذا و رستورانه، ولی خیلی زود میفهمی داره یه چیز دیگه نشونت میده؛ آدمایی که دارن تو زندگی خودشون دستوپا میزنن، دنبال معنا، کنترل، یا فقط یه لحظه نفس کشیدنن. هیچچی رو لوس نمیکنه، داد نمیزنه که ببین چقدر عمیقم، ولی وقتی تموم میشه یهجوری سنگین میشی، چون خیلی چیزا گفت که خودت ته دلت میدونستی، فقط کسی تا حالا اینجوری نشونت نداده بود.
این یه سریال صفر و صدیه؛ یعنی یا از همون اول گیرت میاندازه و نمیتونی رهاش کنی، یا اصلاً بهت نمیچسبه؛ پس یکی دو قسمت ازش ببین بعد تصمیم بگیر که ادامش میدی یا نه.
رفتن به نظر
