changed

فارغ از همه ی بازیها، بازیگری زوییه نامزد اول چنگ شوان، بسیار دقیق بود. تقریبا 100 درصد صحنه های بازیش، کاملا مسلط بازی کرد. پینگ جون بعضی صحنه ها رو نمی تونست درست دربیاره یا من نتونستم خوب ارتباط بگیرم. و اما چنگ شوان در آغاز سریال، یه پسر عیاش، بی خیال، مغرور، هوسران، زورگو و به شدت آسیب پذیر از طرف خانوادش بوده. رفتارهایی که با پینگ جون داشت نامناسب بود. آشکارا بارها بدون رضایت پینگ جون، بغلش کرد و بوسیدش. این مصداق کامل تعرض جنسیه. (بله می دونم در عمل ششصد بار هم جونش رو نجات داد.) وقتی نامزد پینگ به اتهام جاسوسی دستگیر میشه، چنگ شوان بهش بیشرمانه پیشنهاد میده و حتی بهش میگه یک سال نگهت می دارم بعد آزادی. کاری ندارم که همه ی این رفتارهاش علت داشته و به نظر میاد ریشه در روانش داشته. در خانواده ای بوده که به گفته ی خودش همش سعی داشته با برادر بزرگش مسابقه بده و ازش جلو بزنه تا بتونه خودش رو ثابت کنه. همزمان ازدواجها عاشقانه نبوده بلکه بر اساس قدرت و ثروت انام میشده و در عین حال خانواده ی قدرتمندی داشته و این غرور بیجا بهش اجازه ی هر کاری رو میداده. به گفته ی خودش هر چی رو بخواد باید بدست بیاره فرقی نداره از چه راهی! و عشق رو مسخره میکرد پس شناختی هم از عشق نداشته. اما در قلبش می دونست که اون دختر رو میخواد برای همین بارها خودش رو به خطر انداخت و از مرگ و گرفتاری نجاتش داد. و بعد پینگ جون: اینکه پینگ جون اوایل دوستش نداشته باشه خیلی طبیعیه به ویژه خودش نامزد هم داشته و طبق صحبتای بالا رفتارش هم نامناسب بوده. اما دلیلی هم نداشته که از چنگ شوان ممنون نباشه. خیلی جاها پینگ فقط میخواست از چنگ شوان تشکر کنه اما چنگ شوان بخاطر ذهن و روان نا آرامش، سردرگم میشد... خلاصه که اون آتش سوزی و فراموشی برای هر دو تاشون خوب بود. هرچند بعدش ماجراهای دیگه ای هم داشتن اما اون فراموشی، فرصتی شد که چنگ شوان دنبالش بود تا بتونه خودش رو اثبات کنه. به عنوان اولین سریال چینی که دیدم، خیلی خاطره انگیز بود. در نهایت چیزی بجز عشق اهمیتی نداره. و عشق هم در دل خودش هم برابری، احترام، دوست داشتن، اعتماد و شناخت رو باید داشته باشه.