نظرهای sooks

واقعیت اینه که کتاب معمولا تاثیر بیشتری روی آدم میزاره چون کارگردان یه جورایی خودتی. منم کتاب رو به مراتب بیشتر دوست داشتم تا سریال رو. سریال اون عمقی که کتاب میده رو نمیده. به نظرم اگر کتاب رو خونده باشی یه مقدار میخوره توی ذوقت. ولی اینکه رتبه ش اینقدر بالاست هم جالبه. من خودم فیلمباز و سریال باز نیستم اونایی که رتبه بالا دارن رو میبینم. اینم چون رتبه بالا بود و کتاب رو خونده بودم چند قسمت رو دیدم. تصمیم گرفتم ادامه ش رو نبینم. چند قسمت ببینید دوست داشتید ادامه بدید.

حاوی اسپویل شدید داستانش یه مقداری باگ داره. یعنی بدون هیچ دلیلی بند کنی به اون دو نفر به بقیه کار نگیری بعد یکدفعه اون پیزنه رو بکشی! یکسری صحنه ها هم خیلی بچه گانه بود. الان یه بچه میدونی زیر ماشینی که جک خورده نباید رفت! اصلا خلاقیتی نداشت. فقط اون ایده دور شدن ماشین قشنگ بود. کلا باگ زیاد داشت تو اگر میدونی که اون کلیسا میکشتت چرا دنبال اونا میری اونجا دقیقا. یا توی جاده صاف و آسفالت ماشین یه طوری پنچر میشه که درجا وایمیسته که با اون لاستیکا غیرممکنه. توی اون بر و بیابون پر سنگ و خار چیزیش نمیشه. یارو دنبالشونه بلند میشن میرن وسط جنگل فیلم میبینن! خب میخارین؟ چتونه؟

فیلم که قشنگ هس شکی داخلش نیست. اما... این مدل فیلم ها که یه شهروند پیر و سالمند با یک جوانی که فیلم مشخصا نمیگه اون مهاجره ولی به هر حال جو فیلم و انتخاب بازیگر داره این رو نشون میده ، با هم دوست میشن و اون جوان به این خانم داوطلبانه و بدون چشم داشت در کارهاش کمک میکنه (مثل یک پرستار و حتی خیلی بهتر)، و در نهایت هم یک ارثی بهش میرسه، یک سناریوی نخ نما واسه تحریک این کار در عمل و در بین جامعه هست (که اتفاقا کیس مورد علاقه بسیاری از جوانان در کشورهای در حال توسعه هست که سهم زیادی از مهاجرت دارن). حالا در آخر اون خانم یه چیزی در حد نوه خودش هم برای این پسر ارث میذاره که اصلا با واقعیات تطابق نداره. فیلم یه حالت گول زننده خیلی ظریفی داره. در حقیقت داره از عدم شناخت کامل مهاجرین از جامعه هدف و قوانین اون یه سوءاستفاده خیلی سوسکی میکنه که بهشون القا کنه اگر اینکار رو بدون چشم داشت انجام بدین در نهایت همچین پاداشی هم میگیرین و ترغیب به اینکار بکنه. در حالی که در واقعیت طبق مستندات خود دولت همچین اتفاقاتی بسیار نادر هستند. حتی وقتی همچین اتفاقی هم افتاده، وراث شکایت کردن و معمولا هم برنده شدن. خلاصه که این حجم گوگولی بودن فقط توی قصه ها مال جوامع اروپایی هست و در واقعیت اینجوری نیست.

قسمت اولش که واقعا توی ذوق زد. یه عزیزی نوشته بود تد لاسو تا قسمت هفت مقدمه هست و تازه بعدش داستان شروع میشه. من یه سوالی دارم، چرا باید سریالی که یک فصلش 12 قسمت هست 7 قسمت اولش مقدمه باشه؟؟؟ مقدمه 30 دقیقه ست نه هفت قسمت. تازه اونم اگر فیلم درستی باشه قسمت اول رو کمی طولانی تر میسازن بخاطر مقدمه سازی و از همون قسمت اول فیلم گیرایی خودش رو داره. قبلا هم یه بار گفتم سریالی که وارد فصل 2 به بعد میشه باید خیلی قوی تر کار کنه. کدوم آدمی نیاز به مقدمه سازی درباره تد لاسو داره؟ همه میدونن چطور آدمیه چکارا کرده و ... . هفت جد و آبادش رو همه مخاطبان میدونن. الان وقت مقدمه سازی راجع به چیزی که مخاطب از تو بهتر شناختتش نیس! اگر حرف جدیدی داری سریع بزن اگرم نه که وقت ما رو نگیر.

فیلم قشنگیه. بیشتر از اونکه مثلا ترسناک باشه فضاسازی ها و غافلگیری های جالبی داره که ترسناک هم هست. فصل یک که خیلی خوب پیش رفت و خیل خوب هم تموم شد. از نظر داستانی شبیه فرام هست یعنی یک کسی در گذشه اون جزیره یه زد وبندهایی با یکسری نیروی شیطانی کرده که باعث مشکلات فعلی شده. ولی خب خط داستانی شفافتری نسبت به فرام داره. مثل فرام نیست که هر قسمتی رو میبینی مجبور باشی دو ساعت تحلیلش رو ببینی بفهمی اصلا چی به چیه (البته اگه کارگردان خودش بدونه و آخر نصفه کاره تمومش نکنه. یا مثل لاست نشه که ریدن توی حال مخاطب).

ایده ارتباط داشتنشون با هم یه چیزی شبیه پلوریبوس بود. فیلم متوسطی هست. سعی کرده بودن این داستان زامبی و زامبی شدن رو نزدیکتر و واقعی تر نشون بدن و کنترل کردنشون رو هم راحت تر. من شخصا به کسی توصیه نمیکنم نگاه کنه مگر اینکه واقعا عاشق سبک زامبی باشه. یه مورد دیگه هم اینکه سبک زامبی معمولا با بقا همراهه یعنی یک محیطی که شما باید داخلش برای بقا بجنگی. توی این فیلم اون محیط رو محدود به فضای یک ساختمون کرده بودن و این شدیدا توی ذوق میزد (مقایسه کنید با ورلد وار زد). کلا یه مدلی هس که انگار با خودشون گفتن خب بریم یه فیلم زامبی بسازیم و اومدن ساختن.

والکینگ دد فقط سریال اصلی اونم نه همش . تا یه جاهایی که خودت اگر نگاه کنی میفهمی دیگه از فلان قسمت نبینی بهتره. کلا از جایی که مساله اصلی از اون موجودات تبدیل میشه به انسان ها بی مزه میشه. ولی سریال اصلی تا جاهایی که تلاش برای بقا و پیدا کردن محلی برای زندگی هست واقعا جالبه

یک فیلم خیلی معمولی و به لحاظ داستانی مسخره. اصلا توصیه نمیکنم.

بیش از اینکه علمی تخیلی باشه یک فیلم درام و حال خوب کن هس. بار عمده و قشنگی فیلم اون رابطه ای هست که بین اون دو شکل میگیره. امتیاز بین 6.5 تا 7 بهش میشه داد

واقعیت اینه که خیلی از خط داستانی ها و صحنه هایی که توی فصل اول یک سریال میتونه جالب باشه در فصل های بعدی میشه آب بستن. درباره سیلو هم همینه. کلا سریال ها باید از فصل 2 به بعد سرعت وقایعشون بره بالا تا بیننده رو خسته نکنه. توی فصل یک این کش دادن ها قابل قبوله به هر حال ایده نو هست و فضاسازی ها بیننده رو جذب میکنه ولی دیگه از فصل دو به بعد که همه چی تکراری شده این داستانه که باید سریع پیش بره و مخاطب رو حفظ کنه.