چه گوارا یک ابرقهرمان یا یک هیولای یکبعدی نبود. او مخلوط پیچیدهای از یک انساندوستِ بیمار بود که برای نجات انسانها، انسانها را میکشت. او نماد غمانگیز این تضاد است که چگونه عشق به یک "ایده" و "بشریت" در مفهوم انتزاعی، میتواند به بیرحمانهترین رفتار با "انسانهای واقعی" منجر شود. به همین دلیل است که هنوز پس از گذشت دههها، میتواند هم روی تیشرت یک دانشجوی آرمانگرا باشد و هم مایه انزجار قربانیان خشونتهای سیاسی.