به عنوان کسی که یقه دریده خواستم بگم من خیلی ساله که دیگه تینیجر نیستم و بنا به سلیقهام هیچوقت هیچ آهنگی از BTS رو توی پلیلیستم نداشتم. فیلمای وونگ کار وای، کوروساوا، برگمان، بیلی وایلدر، کیشلوفسکی و... رو میبینم و ازشون لذت میبرم. به نظر خودم سلیقهی بدی هم توی سینما و موزیک ندارم. ولی میدونی نکتهاش چیه؟ اینه که من سلیقهام رو تو چش و چال کسی فرو نمیکنم و به خاطرش فکر نمیکنم آدم برتری هستم که حق دارم به بقیهی آدما توهین کنم. به قول شما سریال رمانتیک کمدی کرهای هم میبینم برای وقت گذرونی و حس و حال خوبی که بهم میده. ولی وقتی کره سریال فاخرتر و عمیقی هم تولید میکنه نمیذارم تعصب جلومو بگیره و ازش لذت نبرم.
دلیلی که من با این سن و سالم برای یه سریال سادهی حتی چرت کرهای شمشیر میکشم اینه که برای من این رفتار سرشار از بیفرهنگی و قلدری کردن آدما روی بچههایی که هیچ آسیبی به کسی نزدن ناامید کنندهاست. آدمایی که هم سرتاسر اینترنت و هم تو زندگی واقعی پخشن. آدمایی که مشخصا این رفتار قلدری رو توی زندگی واقعیشون هم دارن. که اسم این قلدری میشه تعصب. همین تعصبی که خودش رو نژاد برتر میدونه. همین تعصبی که زن رو جنس پایینتر میدونه. همین تعصبی که یکم بزرگتر بشه سر آدما رو هم میبره.
البته متاسفانه میدونم که به یقه دریدن من نه قراره کسی اصلاح بشه و نه فرهنگی درست بشه.
(تو پرانتز هم اینو بگم که اگه به نظرت سینمای کره سینما نیست باید یه تعداد بیشتری فیلم خوب ببینی.)
رفتن به نظر