یه فیلم فوقالعاده زیبا، احساسی و فیلمنامه منسجم.
یه مقدار ریتم فیلم کند هست اما هیچ عنصر اضافی توی فیلم نیست که الکی کشش بدن،
چیزی که باعث شد بیام نظرمو بنویسم این بود که چطور فیلمساز میتونه احساسات زنان بالای ۵۰ ساله رو به این شکل واقعی به تصویر بکشه.
نسلی که بیشتر عمر خودشون رو صرف زندگی دیگران کردند. خانوادهها رو پرورش دادند، مسئولیتها رو انجام دادند و بیسروصدا از رویاها و آرزوهای بیشمار خودشون گذشتن.
به تصویر کشیدن چنین احساسات عمیقی از طریق یک زن معمولی، با یک سفر ساده اونم در طول دو روز در خیابانهای بنارس...
این خودشبهترین نوع داستانسرایی مدرنه. اونم بدون درام غیرضروری، بدون قهرمانای بزرگ و فقط احساسات انسانی خام و قابل درک.
توصیه میکنم اونایی که فیلم رو واقعا بخاطر فیلم بودنش میبینن این فیلم رو حتما ببینند
رفتن به نظر