واووو آدم تعجب میکنه چطوری ممکنه کسی به زبان فارسی/پارسی/پارسایی که برگرفته از نخستین آیات الهی خداوند منانه این همه ناسزا بگه و البته تمام قد خودش رو هم ایرانی بدونه!
درحالی که ایرانی یعنی کسی که نجیب و باوقار و آبادگره به شرط پاسداری از سه پاس نیکیها که در اندیشه و گفتار و کردارش معنی میشه!
در همین دو کامنت من از شما یک ضدفرهنگ با ارزشها و باورهای اصیل و نژاده ایرانی دیدم. ایرانیان خودشون رو با هیچگونه تفکر و عقیده و ارزشی در جهان مقایسه نمیکنند ولی به همه اونها احترام و ارزش قائل میشن. از شما انتظار میره بعد از خوندن این مطلب، کمی با خودتون خلوت کنید و همان طوری بیاندیشید که برازنده نام بزرگ ایران در فرهنگیه که هشت هزار سال پیش خودش را از حیوان متمایز دانست و لباس را دوخت و پوشید و وقاری برای خودش به دست آورد. در این مدت هشت هزار ساله ، البته بسیاری از کسانی بودند که بیوقارانه رفتار کردند ولی ما خودمون رو فرزندان کدام دسته میدونیم؟ دسته زرتشت و کوروش و خیام و حافظ و... یا دسته الله یار لاهوتی و تاتار و ضحاک و اشروسنه!؟
عزیزم اون چیزی که پدر و پدرجدّ و جدّ پدرجدّت بهش افتخار میکنند و میکردند، برابری همه ی آدما و سود برابر سود همه با همدیگه بوده و هست و خواهد بود!
اما یادت نره ایرانی بودن یک تلاش و کوشش خودآگاهانه است و خیلی باید مراقب افکار پراکنده و پر از تشویش بود. مثل اون انگلیسی نباش که چون از بومیان آمریکا خوش نداشتن پتوهای جذامی و طاعونی بهشون هدیه کردن و هشتاد میلیون نفر رو به کام مرگ بردند... مثل اجدادت درخت دوستی بنشان تا برگ دوستی بر دهد!
موفق باشی
رفتن به نظر