بنظرم اشتباهت اینجاست که به مامانت قول دادی!!!
زندگی از اولش ندای سختی و مقاومت رو میداده،ما نمیدیدیم...مثلا اینکه بلد نبودی حرف بزنی واسه گشنگی،ریدن و هر چیزی باس گریه میکردی!!!
به نظر چیزی که همگی بهش احتیاج داریم،امیدِ!! نه از نوع فانتزی و شعاری!!!
همین که میری کافه به صاب کافه که حالش گرفته اس بگی:دادا مطمئنم درست میشه،صبر داشته باش از تمام این چرت و پرتایی که هر روز داریم میگیم و مینویسیم،واسه یه نفر بهتر و بیشتر جواب میده...اونایی که میگن چرته این حرف،ببینن توی این سالها چقدر غر زدن و نوشتن و چقدر مسائل تغییر کرده یا درست شده!!
رفتن به نظر
