این اثر مانند تک تک آثار کوئنتین تارانتینو ی بزرگ بسیار سرگرم کننده و دیدن آن لذت بخش است و همان شاخصه های آثارش مانند خشونت انتزاعی، دیالوگ های پرطمطراق شنیدنی، ریزه کاری های خلاقانه بصری و روایی، انواع مختلف ترفندهای کارگردانی و... را داراست و از معدود فیلمهای وی است که تدوین غیرخطی ندارد و داستان سرراست است و فقط چندین فلش بک دارد و.. سبک خشونت فیلم حتی از فیلمهای خشن قبلی وی نیز کمی فراتر رفته ولی مانند همیشه خشونت هم بسیار زیبا به تصویر کشیده شده است و... هر اثر تارانتینو برگ زرینی است جهت هرچه بهتر و بیشتر لذت بردن از سینما
رفتن به نظر
