نظرهای La Sammm

خیلی مستند جذابی بود. نقطه قوتش این بود که جانب گیری نکرده بود؛ چندین شخصیت مختلف رو نشون داد، اون فیلمساز و Sam هر دو در بچگی مورد تعرض قرار گرفته بودند اما یکی تصمیم گرفت همون کثافت رو روی بقیه پیاده کنه درحالیکه اون یکی برعکس سعی کرد خودش رو آدم ایمن و پاکی نگه‌داره. اون خانم نقاش اهل شارلوت هم یک خودشیفته ی روانی که با بیشتر حبس کردن خودش در منزل سعی در آلوده نکردن جامعه و آسیب نزدن به مردم رو داشت. و خلاصه هر شخصی با توجه‌به ذات خودش مسیرش رو انتخاب کرده بود. نه اینکه بگه‌ آخ جون بهانه دستم اومد و حالا هرکاری دلم بخواد انحام میدم و میندازم گردن شخصیتم، موقعیتم، تراماهام،والدینم،و .... مرسی از سایت خوب فیلم‌تو‌مدیا

اگه به مفهوم عمیق داستان دقت کنید، فیلم یک شاهکاره. استعاره ای از ذهن انسانه که انتها نداره و پس از هر مواجهه ش با افراد، یک اثر/کپی از اون فرد در ذهن انسان می‌مونه. و دانشمند آخر میلم که میگه ما سابقا دستگاه ام آر آی میساختیم؛ یعنی بر روی ذهن انسانها کار می‌کنند.‌نمونه ش میشه سوشال مدیا: «دنیایی بی انتها و پر از کپی از ادم ها، ترسناک و کثیف و دلهره آور » میشه راجع بهش ساعت ها حرف زد. به من که خیلی چسبید