What Dreams May Come

دوبله فارسی فیلم رویاها چه می شوند گوینده متن : خسرو شمشیرگان گویندگان: جلال مقامی، منوچهر والی زاده، مینو غزنوی، حسین عرفانی، سعید شیخ زاده، معصومه آقاجانی و... به جرأت می­توانم بگویم، فیلم چه رویاهایی که می آیند What Dreams May Come 1998، یکی از زیباترین فیلم هایی است که پیرامون مسأله معاد تاکنون دیده ام و بازی رابین ویلیامز بر زیبایی این فیلم افزوده است. نحوه درگذشت رابین ویلیامز در زندگی واقعی و شخصی‌اش نیز تاثیر و حس و حال دیگری بر مخاطبینی که در حال تماشای این فیلم هستند میگذارد. استيفن سايمون تهيه‌كننده‌اي است كه اعتقاد دارد فيلم و سينما دريچه و چشم‌اندازي منحصر به‌فرد است كه مي‌تواند الهام‌بخشِ آدم‌هايي باشد كه به مسايل كلي و ازلي و ابدي بشريت توجه مي‌كنند تا به‌واسطة آن دريابند كه كيستند و چرا روي زمين زندگي مي‌كنند. از لحاظ سايمون، سينما اگر چه رسانه‌اي سرگرم‌كننده و براي پر كردن اوقات فراغت است، در عين حال مي‌تواند عميق‌ترين پرسش‌ها، چالش‌ها و آرزوهاي بشري را نيز به تصوير بكشد، و به شكلي استعاري رازهاي فراموش‌شدة زندگي مردم را بيان كند. استيفن سايمون خود را تهيه‌كننده‌اي ساده و معمولي مي‌داند كه شيفتة سينما است تهيه‌كننده‌اي كه تا كنون فيلم‌هايي ساخته كه پاره‌اي از آن‌ها حاوي پيام‌هاي روشن و در يك كلام پيام‌هاي معنوي است. از لحاظ او، هم اكنون در جامعة بشري اشتياق زيادي براي يافتن معنا و اميد وجود دارد، و آدم‌هاي گرفتار و مستأصل در جامعة صنعتي مايل‌اند تصاويري را روي پردة سينما ببينند كه ذهن و زبان آن‌ها را به چالش بطلبد، تا راه‌هاي بهتري را در زندگي بيابند و قلب‌هاي‌شان را به‌سوي آسمان بالا بكشند و آرزو كنند كه در ميان‌سالي و پيرانه‌سر به همان كساني بدل شوند كه در بدو تولد بوده‌اند؛ همان‌گونه كه كريس و آني نيلسون پس از پشت سر گذاردن تجربه‌هاي تلخ و شيرين در زندگي و سر درآوردن از بهشت و جهنم خودخواستة خويش، دوباره‌ در سال‌هاي كودكي، يكديگر را بازمي‌يابند؛ با اين تفاوت كه قصه و ماجراهايي كه از سر گذرانده‌اند، اين بار روح و شناخت آن‌ها را از زندگي تقويت خواهد كرد. سايمون به روشني گفته است كه كريس و آني به اندازة كافي تلاش و كوشش كرده‌اند، به اندزاة كافي روح و روان‌شان فرسوده و لگدمال شده، و به اندازة كافي درد و رنج زندگي را تحمل كرده‌اند، و اينك حق آن‌ها است كه هم خودشان و هم دنياي‌شان در آرامش باشد. بنابراين سايمون با تهية چه رؤياهايي که مي آيند در ساختن فيلمي سرمايه‌گذاري و مشاركت كرده كه به‌زعم خودش به‌عنوان يك اثر هنري مي‌تواند تجربه‌هاي معنوي بي‌شماري از معرفت و ايمان و ادراك را به مخاطبانش انتقال دهد. از نظر سايمون در دوره‌اي از تاريخ، «علم‌زدگي» بشريت را از معنويت جدا كرد، تا اين‌كه عاقبت علم هم به‌جايي رسيد كه معنويت در نظر داشت برسد. از اين لحاظ دست‌كم، بخشي از فريبندگي زندگي مردمِ امروز اين است كه همچنان كه احترام عميقي به علم دارند، نسبت به مسايل معنوي نيز ايمان شديدي از خود نشان مي‌دهند. پس از مرگ فرزندانِ جوانِ كريس و آني ـ دوربينِ ادواردو سِرا به درونِ تابوتِ تاريكِ يان مي‌رود تا ما را براي لحظه‌اي كوتاه با واقعيت مرگ آشنا سازد؛ اما اين پرسش نيز مطرح مي‌شود كه: آيا ورود دوربين به داخل سياهي تابوت براي اين است كه تماشاگر خودش را با واقعيت مرگ به چالش بطلبد ؟ پاسخي كه سازندگان فیلم چه رویاهایی که می آیند What Dreams May Come 1998 که مي آيند به اين پرسش مي‌دهند اين است كه اگر آدم‌ها همچون كريس شجاعانه و اميدوارانه با واقعيت مرگ مواجه شوند بهشت برين در انتظار آن‌ها خواهد بود، و اگر همچون آني نااميدانه در برابر واقعيت مرگ اطرافيان‌شان تسليم شوند، و دست به خودكشي بزنند، در راه جهنمي خودخواسته گام خواهند نهاد. تفاوت كريس و آني در اين است كه كريس خود و آني را يك روح در دو جسم مي‌داند، و اگر آني تسليم جهنم مي‌شود، كريس اين توانايي را در خود مي‌يابد كه او را از قعر جهنمِ فردي‌اش بيرون بكشد. كريس معتقد است كه با عشق و ايمان مي‌توان هر گنه‌كرده‌اي را به راه صواب كشاند. آخرين گفت‌وگويِ كريس و آني دربارة بازگشت به زندگي و تولد دوباره است، و اميدوار بودن به اين‌كه مجدداً يكديگر را در جهان زندگان بيابند، به هم عاشق شوند، تصميم‌هاي متفاوت از قبل بگيرند، زندگي را از نو بيازمايند، از نگراني‌هاي بيهوده دست بردارند و زندگي را با تپيدنِ قلب‌هاي شان دوباره تجربه كنند. كريس نگران است كه آن‌دو يكديگر را در جهان زندگان نيابند؛ اما كريس كه آني را در قعر جهنم پيدا كرده، ايمان دارد كه در «دنياي مسخره» باز هم او را خواهد يافت. آخرين تصوير فيلم، بازگشت به نمايِ افتتاحية فيلم است؛ كنار همان رودخانه‌اي كه كريس و آني سال‌ها پيش يكديگر را يافته و بناي زندگي مشترك را گذاشته بودند.