Three Colors: Blue

نظرات کاربران

1. 

   علی محمدی اسپویل

   داشتم دنبال سه رنگ کیشلوفسکی می گشتم که دیدم فیلم تو مدیای عزیز داره. هزار بار تشکر.

   پاسخ

   0 0

   گزارش تخلف
2. 

   علی اسپویل

   اگه از اون فیلم بینهایی هستی که حوصله داری وارد عمق فیلم بشی و تحلیل کنی برات خوبه . غرق در مسائل جنسی. من ۷وشم نیومد

   پاسخ

   0 0

   گزارش تخلف

   1. 

      xrali اسپویل

      اگه فیلم رو درست دیده بودی میفهمیدی که تنها چیزی که بهش نباید نسبت داد "غرق در مسائل جنسی" هست.

      پاسخ

      0 0

      گزارش تخلف
3. 

   نیما اردلان اسپویل

   اثری فاخر که ارزش چند بار دیدن رو داره.

   پاسخ

   0 0

   گزارش تخلف
4. 

   سروش اسپویل

   درود بر شما و سایتتون. لطفا قسمت‌های دوم و سوم این سه‌گانه رو هم قرار بدین تا کاملش کنین.. ممنونم.

   پاسخ

   0 0

   گزارش تخلف
5. 

   Serpico اسپویل

   زمان بهترین صیقل دهنده کارهای هنریه الان با دیدن فیلم‌های جریان روشنفکری دهه 80 و 90 میلادی کارهای کیشلوفسکی، تارکوفسکی و انگلوپلوس مشخص میشه که اونهمه هیاهو برای هیچ بوده و با مشتی آثار جشنواره پسند مواجهیم که بلطف انحصار رسانه های اونزمان گنده شدن ولی با شبکه‌های اجتماعی انحصار شکسته شد و امروز هر کسی نظرشو میده

   پاسخ

   0 0

   گزارش تخلف

   1. 

      فرزان اسپویل

      یعنی چی؟

      پاسخ

      0 0

      گزارش تخلف
   2. 

      dream saeid اسپویل

      زمان چیزی رو صیقل نمیده. زمان باعث میشه بد و خوب از هم جدا بشن. زمان ثابت می کنه که تارکوفسکی با هفت تا فیلم می تونه کل سینمای روسیه نجات بده. زمان ثابت می کنه آنجلوپولوس و کیشلوفسکی همچنان فیلمسازهای بزرگی هستن. نمیخوام زیاد توضیح بدم در مورد سینمای این سه نفر که مثال زدی. زمان ثابت کرد عصر طلایی سینما گذشت، دهه هشتاد گذشت. کسی جرات نمی کنه فیلمی به باشکوهی اُردت یا مطب دکتر کالیگاری بسازه. هیچ فیلمسازی در زمانه ما نمی تونه فیلمی مثل هشت و نیم و زندگی شیرین فلینی بسازه .دیگه هیچ فیلمسازی نمی تونه مثل آنتونیونی معمار سینما بشه و مثل برسون سینما رو انقدر ساده کنه که مفاهیم پیچیده مخاطب رو در اوج سادگی له کنه. شبکه های اجتماعی از آدما هایی مثل تو منتقد درست کردن که با سواد کم خودت میای به سینمای اصیل تاخ و تاز می کنی و به قول خودت نظرت رو میدی که یک پاپاسی ارزش نداره. ببخش اینطور کوچه بازاری حرف میزنم. برای ذهن کوچه بازاری تو باید کوچه بازاری جواب داد. اون سرپیکو رو هم از روی اسم پروفایلت بردار و یه چیز دیگه بگذار. ذهنیت فرسوده تو در مورد سینما به فیلم سیدنی لومت قد نمیده. به نظرم یه ده سالی خودت رو وقف سینمای قبل از دهه نود بکن بعد بیا اینجا بنویس و از این شبکه های اجتماعی آگاهی دهنده به قول دور شو و دو تا نقد خوب از آندرو ساریس، بازن و ... بخون تا بدونی نقد چیه و سینما و مدیوم سینما به چی میگن. همین شبکه های اجتماعی دو زاری از افرادی مثل تو منتقد نما و هنرمند نما ساختن. فیلم آبی کیشلوفسکی حرف دهن آدم های بی سوادی مثل تو نیست. پس ساکت باش تا کسانی که میخوان بفهمن سینمای واقعی به چی میگن سمت و سوی خودشون رو پیدا کنن.

      پاسخ

      0 0

      گزارش تخلف
   3. 

      kourosh sh اسپویل

      دقیقا همینه که گفتی دمت گرم

      پاسخ

      0 0

      گزارش تخلف
   4. 

      estive23 اسپویل

      هرکسی نظرشو میده عوام رو چه به هنر و نظر دادن سینما همون تا دهه نود بود و تموم شد

      پاسخ

      0 0

      گزارش تخلف
   5. 

      میم اسپویل

      حق

      پاسخ

      0 0

      گزارش تخلف
6. 

   Serpico اسپویل

   یه زمانی از امثال این کیشلوفسکی و تارکوفسکی بت ساخته بودن و هر کسی از فیلمهاشون خوشش نمیومد بهش حمله میکردن و امل خطابش میکردن در حالیکه چیزی بیش از تراوشات سینمای روشعنفکری نبود جالبه که سومین فیلم کیشلوفسکی جایزه نخل طلای کن را به تارانتینو باخت و تا مدتها چپولها و روشعنفکرها بابتش عزادار بودن

   پاسخ

   0 0

   گزارش تخلف

   1. 

      dream saeid اسپویل

      درسته نخل طلا رو تارانتینو برد اما کلمه باخت رو نباید به کار ببری. کیشلوفسکی نیازی به نخل طلا نداشت. فیلمسازی که مولفه داره و جهانبینی اش تا ابد در بستر سینما ماندگاره نیازی به تعریف و تمجید نداره. چهار نفر فیلم امثال تارکوفسکی و کیشلوفسکی رو بفهمن کافیه. من منکر پالپ فیکشن نیستم و قرار نیست به خاطر یک جمله تو یکی از فیلم هایخ وب سینما رو بکوبم. اما همون زمانی که تو میگی ثابت کرد سینما چند چنده و سینماگر مولف و دارای اندیشه کجای این معرکه هست. همین تارانتینویی که مثال زدی بعد از پالپ فیکشن نبابود شد ولی کیشلوفسکی از اولین فیلم تا زندگی دوگانه ورونیک جایگاه خودش رو حفظ کرد. یک دور تاریخ سینما رو مرور کن. خوشحال میشم نظراتی اینچنین رو می شنوم. زمانی که بونوئل در بستر بیماری بود کشیشی هر روز می اومده به دیدنش. بونوئل شروع می کرده به دین ناسزا گفتن. اما کشیش ادامه می داده.یک روز بونوئل بهش میگه تو هر روز میای و به قول خودت مرد خدا هستی و من هر روز خدای تو رو به ناسزا می گیرم. اما فرداش دوباره اینجایی. چرا؟ کشیش بهش میگه تو این ها رو میگی من ایمانم قوی تر میشه. دوست عزیز هر باری که به تارکوفسکی و امثال تارکوفسکی می تازی ایمان من نسبت به اون ها قوی تر میشه. نسل جدید حوصله چندانی نداره و تفکر حوصله میخواد. راهی که به حیات حقیقی می رسد راهی سخت و بس دشوار است

      پاسخ

      0 0

      گزارش تخلف